Belvivo
Ara

Well-Being · Deneme

Telefonsuz Bir Öğleden Sonra

Üç saat boyunca ulaşılamaz olmak, düşündüğünüzden daha kolay.

Belvivo Editör Masası2 dk okuma

Telefonsuz Bir Öğleden Sonra yazısının kapak fotoğrafı
Fotoğraf: rawpixel · CC0

Bir cumartesi öğleden sonra telefonunuzu çekmecede bırakıp evden çıkmayı deneyin. İlk yarım saat huzursuz geçebilir. Elimiz cebe gider, zihin bildirim arar. Ama bu huzursuzluk geçicidir ve ardında şaşırtıcı bir berraklık bırakır. Deneyin üç safhasını birlikte gezelim.

Ulaşılamaz olmak, bazen kendinize ulaşmanın tek yoludur.

Hazırlık ve çıkış

Önce yakınlarınıza üç saat ulaşılamayacağınızı söyleyin. Acil bir durumda sizi arayabilecekleri bir yol bırakın; örneğin evdeki sabit telefon ya da bir komşu. Böylece aklınızda kalan kaygı en baştan hafifler.

Telefonu kapatıp çekmeceye koyun, anahtarı ve küçük bir miktar parayı yanınıza alın. Saatinizi takmayı unutmayın, çünkü zaman kavramını bütünüyle kaybetmek istemeyiz. Kapıyı çekip çıktığınızda ilk birkaç adım size tuhaf gelebilir; devam edin.

Yürüyüş ve dikkat

Bir orman yolu, deniz kıyısı ya da mahallenin arka sokakları bu iş için yeter. Rotanızı önceden planlamak zorunda değilsiniz; hangi sokağın sizi çağırdığına bakarak yürüyün. Yürürken çevrenize bakın; kuş seslerini, ağaçların arasından süzülen ışığı, insanların yüzlerini fark edeceksiniz.

Dikkat, boş kaldığı yerde geri döner. Bir kahve dükkânında ya da bir bankta oturup gelip geçenleri izlemek, çoğu zaman en güzel kısım olur. Bir şeye bakıp fotoğrafını çekmek yerine, gözünüzle hatırlamaya çalışın.

Dönüş ve düşünme

Dönüşte ne kadar şey kaçırdığınızı merak ederek telefona bakın. Çoğu zaman cevap, hiçbir şey olacaktır. Birkaç mesaj, birkaç bildirim ve belki bir cevapsız arama göreceksiniz; hepsi sakin bir şekilde yanıtlanabilir.

Bu deneyimi ayda bir tekrarlamak, dijital hayatla aranıza sağlıklı bir mesafe koymanın nazik bir yoludur. Zamanla süreyi uzatabilir ya da hafta içi kısa bir yürüyüşe dönüştürebilirsiniz.

Yanınıza alacaklar

Dönüş yolunda aklınıza gelen fikirleri not almak için küçük bir defteri yanınıza almak güzel bir fikirdir. Telefonsuz kalan zihin, çoğu zaman uzun süredir bekleyen düşünceleri yüzeye çıkarır. Onları bir kâğıda not etmek, akşam için size ilginç bir malzeme bırakır.

Evde ve işte uyarlama

Üç saatlik bir telefonsuz zaman, her zaman mümkün olmayabilir. Daha küçük adımlarla başlayabilirsiniz: yemek sırasında telefonu başka odada bırakmak, akşam yürüyüşüne telefonsuz çıkmak ya da yatak odasına telefon sokmamak gibi. Her biri kendi içinde küçük bir mola sunar. Uygun bir an bulamıyorsanız, haftada bir saatle başlayıp zamanla uzatabilirsiniz.

İş yerinde bunu uygulamak daha zor olabilir. Ancak toplantılara telefonsuz girmeyi ya da öğle arasında ekranlardan uzak durmayı deneyebilirsiniz. Yakınlarınıza bu denemeden bahsetmek, onların da katılmasına yol açabilir. Birlikte yapılan telefonsuz bir yürüyüş, sohbeti derinleştirir. Başlangıçta zor gelen bu mesafe, zamanla bir tercih haline gelir. Önemli olan, telefonu bir düşman olarak görmek yerine, ne zaman ve nasıl kullanacağınıza kendi kararınızla karar vermektir.

Bırakmanın güzelliği

Telefonsuz geçirilen zaman, size beklenmedik şeyler hatırlatabilir. Sıkılmak, yaratıcılığın bir kapısıdır; sıkıldığınız anlarda aklınıza gelen fikirler, ertelenmiş düşünceler ve unutulan hayaller yüzeye çıkar. Bir bankta oturup hiçbir şey yapmamak, çoğumuz için unutulmuş bir beceridir. Bunu yeniden öğrenmek zaman alır, ama her seferinde biraz daha kolaylaşır.

Yanınıza bir arkadaşınızı da alabilirsiniz. Birlikte yapılan telefonsuz bir yürüyüş, sohbeti derinleştirir; kimse ekrana bakmadığı için dinlemek de kolaylaşır. Dönüşte bir çay ya da kahve içmek, deneyimi güzel bir şekilde kapatır. Bu mola, günün geri kalanına da yayılabilir: akşam yemeği boyunca telefonu uzakta tutmak ya da yatmadan önce bir saat ekransız geçirmek gibi. Küçük cesaretler, zamanla yeni bir düzene dönüşür.